Geen dag is hetzelfde, de overeenkomst is wel dat er elke dag nieuwe uitdagingen zijn’

Geschreven door Miranda Hazeu, ergotherapeut en boegbeeld, WZH Nieuw Berkendael Den Haag. (Alle namen zijn gefingeerd)

Een gewone doordeweekse dag. De wekker gaat. Ik sta op, douch, kleed me aan, ontbijt en ga in de auto op weg van mijn woonplaats Rotterdam naar Den Haag. Op weg naar een dag vol uitdagingen. Ik werk inmiddels ruim 25 jaar in WZH Nieuw Berkendael en geen dag is hetzelfde.


Bij WZH Nieuw Berkendael parkeer ik mijn auto en door de ingang loop ik naar binnen. Ik word begroet door Kees: “Hallo, ben jij vandaag van de telefoon?” “Nee Kees, op het bord bij jouw kamer staat wie vandaag jouw aanspreekpunt is en vandaag met jou zal bellen.”


Mail en planning voor vandaag

Ik start de computer op en lees mijn mail. Vandaag even langslopen bij Bianca, want ik zie in de mail dat er een drukplekje op de grote teen is ontstaan. Daarna bekijk ik mijn afspraken met cliënten voor vandaag. Het belooft een afwisselende dag te worden.


Pre-revalidatie

Eerst langs bij Susan. Susan is opgenomen ter pre-revalidatie. Zodra er plaats is gaat zij naar het Leijpark voor vroege intensieve neurorevalidatie.


Vandaag start ik samen met de psycholoog met de afname van de CRS-R, een meting om de bewustzijnstoestand in kaart te brengen. Susan volgt vandaag met haar ogen, dus dit betekent een hogere score op de CRS-R dan de vorige afname (3 dagen geleden). En, veel belangrijker: het eerste teken van minimaal bewustzijn!


Ik stel beide handspalken nog even bij en ga door naar de volgende cliënt.


Bianca

Bianca is bijna een jaar geleden bij volledig bewustzijn gekomen. Bianca kan ja en nee aangeven, waardoor zij gesloten vragen goed kan beantwoorden. Zij heeft forse motorische beperkingen in armen én benen. Zorg had mij gemaild over een drukplekje op de grote teen. Bianca is erg gevoelig voor drukplekjes en daarom heb ik samen met de zorg al vaak naar de lighouding gekeken.


Bianca ligt op bed als ik haar kamer binnenkom. Ik controleer haar lighouding en zie dat de grote teen niet helemaal vrij ligt, ondanks de ligorthese. Ik voel een zeer verhoogde spiertonus in het been en merk dat het been niet geheel meer te ondersteunen is in de ligorthese.


Tijd voor overleg met zorg en arts. Omdat de situatie opeens veranderd lijkt, moet de arts een aantal lichamelijke zaken (zoals een urineweginfectie) uitsluiten. We spreken af dat ik vanmiddag met zorg mee kijk als zij Bianca voor de middagrust naar bed brengen. Tot slot neem ik contact op met de adviseur van de ligortheses. Ik wil voor alle zekerheid een afspraak plannen om de lighouding te beoordelen en te bekijken of de huidige ligorthese nog voldoet. Over 3 weken heeft Bianca de huidige ligorthese 2 jaar en dan is een nieuwe aanvraag voor een ligorthese mogelijk.


Bianca zit inmiddels in haar aangepaste rolstoel. Ik check de zithouding en zie dat het drukplekje op de grote teen niet ontstaan kan zijn in de rolstoel. Dit koppel ik nog even terug aan de zorg.


Woontraining

Thea is vanuit het ziekenhuis direct naar WZH Nieuw Berkendael gekomen. De revalidatiearts in het ziekenhuis heeft overlegd met Leijpark. Gezien de voorgeschiedenis en wens van de partner is gekozen voor WZH Nieuw Berkendael en niet voor de VIN in het Leijpark. Thea werd op 16 november 2021 opgenomen met een Niet Responsief Waaksyndroom (Paloc 2/3).


Er werd gestart met een intensief traject gericht op het verhogen van het bewustzijn en half december was Thea bij volledig bewustzijn. Er waren toen nog forse motorische en cognitieve problemen. Het revalidatietraject richtte zich daarna onder andere op motorische ontwikkeling, cognitieve vooruitgang en meer zelfstandigheid tijdens de algemeen dagelijkse levensverrichtingen (ADL).


Situatie april 2022: Thea loopt de afstanden binnenshuis met behulp van de rollator, is bijna ADL- zelfstandig en komt zelf naar de therapieafspraken. Ze is begonnen met oefenen met een scootmobiel.

Thea ‘woont’ inmiddels in het trainingsappartement in WZH Nieuw Berkendael. Het verblijf in het trainingsappartement heeft de volgende uitgangspunten:

Zelf: autonomie, eigenheid, eigen kracht.

Samen: samen sterk staan, meerwaarde in samenwerken

Stabiliteit: veilige omgeving, toekomstbestendig

Ontwikkeling: persoonlijke groei

In het trainingsappartement is een keuken. Thea probeert haar eigen leven weer op te pakken, in voorbereiding op ontslag naar huis. Ze zorgt zelf voor ontbijt en lunch, ruimt zelf op en maakt zelf koffie en thee. De afgelopen paar weekenden is Thea naar huis geweest om zo het ontslag naar huis langzaam op te bouwen.


Vandaag bespreek ik met haar de weekendverlofformulieren die ik heb meegeven en die zowel zij als haar partner heeft ingevuld. Er komen geen problemen naar voren. In de thuissituatie lijkt Thea eigenlijk nog iets beter te functioneren. In het gesprek met Thea en haar partner komende week zullen we de definitieve ontslagdatum bespreken.


‘Elke cliënt vraagt een specifieke benadering’

Marco

Mijn volgende afspraak is met Marco. Marco is bij ons opgenomen met een osmotisch demyelinisatiesyndroom. Hierdoor is er sprake van een tertraparese. Marco kan inmiddels weer goed stem geven, nadat de tracheacanule is verwijderd.


In beide armen komt inmiddels wat functie terug (links meer dan rechts). In zijn benen is af en toe wat lichte aanspanning voelbaar, maar Marco geeft aan hier nog geen controle over te hebben.

Vandaag hebben de fysiotherapeut en ik een afspraak voor een combinatiebehandeling met Marco. We gaan de statafel proberen. Marco vindt dit heel spannend en eng. Vooral het idee dat hij zelf de controle niet heeft, is moeilijk voor hem.


We nemen samen met Marco de tijd om te bespreken hoe hij toch zoveel mogelijk de regie heeft. We spreken af dat hij ‘stop’ zegt als hij even wil wachten met verder verticaliseren. Daarnaast zegt Marco dat het hem helpt als hij een hand mag vasthouden. We spreken af dat de fysiotherapeut de statafel bedient en de spierspanning voelt als Marco staat. Ik ga voor hem staan en hij mag mijn hand vasthouden.


Bij het langzaam overeind komen op de statafel neemt de spanning bij Marco duidelijk toe. Ik voel een klamme hand en Marco herhaalt dat hij het “echt heel eng, maar wel goed” vindt. Hij probeert zelf de grens op te zoeken door steeds een stukje meer overeind te willen. Als hij eenmaal overeind staat, is de aanspanning van de spieren in de benen te voelen. Marco barst in tranen uit als de fysiotherapeut dit tegen hem zegt. Hij vertelt dat hij bang was dat er in zijn benen niets te voelen zou zijn en is heel blij dat er nu toch iets gebeurt.


LIN-programma

Sinds kort is het LIN-programma vastgesteld binnen EENnacoma. LIN staat voor Langdurige Intensieve Neurorevalidatie. De komende tijd staat in het teken staan van de implementatie van dit programma. Sommige dingen uit het programma doen we al op de gevraagde manier, voor sommige punten moeten we een verbeter-/implementatieplan maken.


Vandaag heb ik een afspraak met een projectmedewerker van WZH om te kijken hoe WZH Nieuw Berkendael daarbij ondersteuning kan krijgen. Vooral de uiteindelijke borging vinden we hierbij belangrijk. In het gesprek met de projectmedewerker blijkt maar weer hoe specifiek de zorg voor onze groep cliënten is.


Transitieteam

Het volgende punt op mijn agenda is een bijeenkomst van het interne transitieteam. We komen elke twee weken bij elkaar. Vandaag staat de planning voor de komende periode op de agenda. Hiervoor hebben we de criteria voor de DEC en REC verdeeld in thema’s. We zullen dit vandaag koppelen aan kortdurende werkgroepen met een duidelijke opdracht. Het kost ons ruim een uur, maar we zijn zeker weer een stapje verder in het transitieproces.


Peter

Peter is afgelopen week opgenomen voor het LIN-programma. Na de VIN in het Leijpark heeft hij nog (net) geen volledig bewustzijn. Daarom nu het LIN-programma.

Ik moet straks met de zorg even kijken naar de verschillende spalken. Er is helder overgedragen vanuit het Leijpark, maar omdat de spalken door een andere leverancier zijn gemaakt, zijn er toch altijd kleine verschillen.


Einde werkdag

Dit was zomaar een deel van een werkdag van mij. Ik zie een grote diversiteit aan doelgroepen met elk een eigen manier van benaderen. De dag is weer voorbij gevlogen. En het mooie is… morgen is er weer een nieuwe dag vol uitdagende cliënten en vraagstukken!


7 weergaven
Uitgelichte berichten